Kees Snel

overleden: 
18-06-2010
leeftijd: 
59
bijdrage van: 
A.J. Kamer

Nederlandse schrijver en vertaler Keith Snell (Joyce & Co) overleden

Keith Snell (pseudoniem van Kees Robert Jozef Kanger Snel) is op 18 juni 2010 overleden. Hij werd 59. Snell richtte met zijn lyceumvriend Geerten Meijsing op jonge leeftijd het Haarlemse schrijvers- en filmerscollectief Joyce & Co op. De naam verwees naar de Parijse boekhandel Shakespeare & Co, ooit de uitgever van Joyce en een favoriete ontmoetingsplek voor Angelsaksische auteurs.

Met Joyce & Co publiceerde Snell romans, verhalen, brievenbundels en vertalingen. Snell figureert ook in het werk van Meijsing als 'Keith' en 'Kanger'. Het eerste boek dat het collectief publiceerde, Erwin. 5 oktober 1972 (1974), was voor Meijsing meteen de opstap naar een oeuvre waar alles met elkaar verbonden is en bol stond van de eruditie en diverse literaire genres. Snell bleef daarbij wat onder de radar. Volgens het weblog Rookzanger was het aandeel van Snell in Joyce & Co niet altijd duidelijk: "Uit gesprekken met Geerten heb ik begrepen, dat Kees vooral inspireerde, meedacht, aanhoorde, uitdaagde, structureerde en commentaar gaf, en dat Geerten het feitelijke werk deed. Maar, zo begreep ik ook, zonder zijn aandeel was het magnum opus van Meijsing er niet gekomen"

Andere titels van Joyce & Co , destijds verschenen bij De Arbeiderspers, waren onder meer Michael van Mander (1979), Zendbrief voor de lezers van Michael van Mander (1979), Erwins echo (1982) en Venetiaanse brieven en Calabrese dagboeken (1982). De samenwerking tussen Snell en Meijsing verliep niet zelden over ruwe paden. Het verslag daarover is te lezen in Werkbrieven 1968-1981 uit 1982, uitgegeven bij Peter van der Velden. Op de achterflap is sprake dat de brieven inzicht geven "in de geheimzinnige werkwijze en de niet minder onduidelijke persoonlijke omgang van de belangrijkste figuren van het collectief met elkaar, waarbij het aan verraad, ontrouw en cynische humor niet ontbreekt." In de inleiding is sprake van "driesterren nonsens.", aldus Meijsing. Toch zou Joyce & Co nog in 1986 een laatste boek publiceren, Cecilia. Zie ook Ansiel en het weblog De dwarse man.

door Hans Cottyn op 29-06-2010

 

toelichting: 

zondag 11 juli 2010

Kees Snel (1951-2010)

Wat mij in mijn adolescentie enorm heeft beziggehouden, was het schrijverscollectief Joyce & Co. De twee leidende figuren in dat collectief waren Geerten Meijsing en Kees Snel, die veelal opereerde onder het semi-pseudoniem Keith Robert Joseph Kanger Snell.
Getweeën produceerden ze drie vuistdikke romans, en verder verhalen, brievenbundels en vertalingen. Snel figureert, ook in het latere werk van Meijsing als 'Keith' en 'Kanger'. Ze hadden elkaar leren kennen op het Triniteitslyceum, een katholiek lyceum, gesticht door pater Augustijnen en gevestigd aan de Zijlweg in Haarlem. Wars van mode of school-curricula, ontwierpen ze hun eigen poëticale educatio.
Meijsing was degene die het eigenlijke schrijven deed. Kees Snel zag toe, leverde kritiek, stuurde waar mogelijk. De samenwerking tussen de twee was niet bepaald vlekkeloos. Het prachtige brievenboek Werkbrieven 1968-1981 levert een vrolijke opeenhoping op van smoezen, ultimata en leugens om maar geen "werkklasje" te hoeven houden, veelal zo operette-achtig mogelijk opgesteld. De wanhoop van Meijsing nam soms hilarische vormen aan. Dan werd de trouweloze compaan weer formeel de wacht aangezegd. Niettemin resulteerde die chaotische miscommunicatie uiteindelijk in de zeer ambitieuze roman Erwin.
Ikzelf leerde Kees kennen in schaak- en bridgecafé Twee Klaveren in Amsterdam, dat we beide frequenteerden. We hebben geregeld, zware Van Nelle draaiend, schaakminimatches gehouden, die hij meestal won, omdat hij net iets beter was dan ik. Later, toen ik in Leiden woonde, kwam ik hem ook daar zo nu en dan tegen. We wisselden dan wat nieuwtjes uit, praatten een beetje over Geerten's nieuwste boek (over Tussen mes en keel: 'Da's geen Spielerei meer, jonge vriend,' (ik was jonge vriend) 'dit is serieus.') 

Uiteindelijk verhuisde ik verder, en verloor ik hem helemaal uit het oog.

En nu lees ik dus dat hij gestorven is, en morgenmiddag in Haarlem-Noord begraven zal worden. Doodsoorzaak: verwaarlozing. Ik hoop dat dat betekent: ontstegenheid.

Robert-Karl Eksteen