Amerikaanse verkoop


Ik las de gehele site over en zag ook een rubriek "bijdragen". Nu ben ik niet zo'n begenadigd schrijver maar ik heb nog wel een verhaal dat me altijd bij gebleven is op het Triniteitslyceum omdat het een aparte belevenis was voor mij. Ik wil het jullie niet onthouden. Het is wel mijn perceptie.

Eind jaren zestig was er een grote maatschappelijke betrokkenheid op de school. Dat resulteerde jaarlijks in allerlei activiteiten voor het goede doel met eigenlijk maar één uitgangspunt: Zo veel mogelijk geld binnenhalen. Voor en tijdens school was er dus een keur aan ludieke activiteiten. Eén daarvan was de veiling. Niet zo maar een veiling maar een op de zg. "Amerikaanse wijze". Wat dat precies was, wist ik toen niet maar ik leerde snel. Het kwam hierop neer dat er werd geboden op een artikel en dat iedere bieder het verschil met de vorige bieder moest betalen. Vaak bedroeg dat verschil niet meer dan 0,25 cent. De verkoop van een muis!Als iemand dus bijvoorbeeld hfl 4,00 bood en een ander bood hfl 4,50 dan moest de laatste bieder het artikel voor die hfl 0,50 cent als zijn/haar bezit beschouwen. Zo kon je dus in het bezit van iets komen voor weinig geld en de aangeboden artikelen voor de veiling werden op deze wijze voor (toen naar mijn mening) astronomisch hoge prijzen verkocht en dus genereerde deze activiteiten vaak hoge opbrengsten voor het goede doel.

Dit soort veilingen werd in de middagpauze op het binnenplein (met daar een soort kantine gesitueerd waar alleen klas 4 en hoger, ik zat toen in klas 2...) gehouden met een keur aan artikelen. Zo verscheen er op een van die keren een klein levend konijn op de veiling met als minimum bod hfl 1,-. Dat bod werd al direct ovetroffen en gedurende de pauze ging dat zo door. De prijs van het beestje steeg naar meer dan hfl 50,- toen de zoemer ging. Die zomer was heilig want als de zoemer ging kreeg de laatste bieder het artikel. Jammer als je te laat was met je bod.De veiling was immers voorbij. Het was dan meteen afrekenen en meenemen. Dat gold ook voor de bezitter van dat konijn. De veiling was beëindigd en iedereen keerde weer terug in de gebouwen. Alleen de bezitter van het konijn stond daar. Mee de klas in nemen kon niet.

Ik had me toch medelijden met het beestje maar ook met de nieuwe eigenaar. Tot op de dag van vandaag is mij onduidelijk gebleven wat er met dat beestje gebeurd is.