1966 bouwkamp


Bouwkamp Notre Dame de la Salette 22-07 t/m 14-08 1966


Na eerdere bouwkampen in eigen beheer, werd in 1966 besloten (ik weet niet meer waarom, maar ik begreep dat zelf organiseren een enorme klus was) om via de R.K. Internationale Bouworde een project te zoeken waar wij ons nuttig konden maken. Ik weet nog dat we folders inkeken waar je zag dat een groep jongeren het dak van een kerk herstelde, of in een arm dorpje de riolering aanlegde. Dat sprak natuurlijk zeer aan.

Dat we bleken te gaan werken in een pelgrimsoord in de Franse Alpen, deed daar een beetje afbreuk aan, maar à la, als er nuttig werk te doen was, gingen we. Ik weet nog hoe verbaasd we waren dat dat pelgrimsoord heel groot en bekend bleek (het 2e na Lourdes) te zijn, maar bovendien bleek er al een professionele aannemer bezig te zijn en werden wij scholieren tot knechtjes op de bouw gedegradeerd. Zelf iets opzetten of iets idealistisch doen, was er niet bij.

Je zou kunnen zeggen dat wij goedkope hulpkrachten waren. In mijn verslag in Tee-eL uit die tijd (17-09-66) is die teleurstelling over dat alles wel te lezen. Wat mij bijgebleven is, is het imponerende landschap, dat haast als vanzelf uitnodigde tot mystieke ervaringen (geen wonder dat Maria daar besloot te verschijnen). Ook herinner ik mij goed hoeveel last sommigen in het begin hadden van de ijle lucht. Bij grotere inspanning viel je bijna flauw. Iets anders indrukwekkends was het springen van de rots met dynamiet. Om beurten mochten we posten bij de weg. Als het hoornsignaal klonk, moest je de weg afzetten en de naderende auto's informeren. Na het 2e signaal klonk er dan een oorverdovende knal, waarna de rots met veel rondspringend puin afbrokkelde. Dan werd er puin geruimd en dan klonk het 3e signaal, ten teken dat je weg weer kon vrijgeven. Henk de Graaff heeft zo'n ontsteker, waar het dynamiet mee tot ontploffing werd gebracht, nog meegenomen naar huis en het in zijn tuin uitgeprobeerd. Er werd een flink gat in de grond geslagen, heb ik me laten vertellen.

Totdat de volgende ronde in dit dynamiet-gedoe begon, lag je heerlijk in de zon te wachten en te dromen van de meisjes uit de ploeg Franse scholieren die zich met keukenwerk bezighielden. Helaas heb ik geen foto's (meer) van dit kamp, wel een paar ansichtkaarten en een folder van het oord. Zie elders op de site. De pelgrims hadden kaarsen met windkapjes er omheen in de hand. Op die kapjes stonden teksten van liederen die door de kaarsvlam verlicht werden. Eén lied dat de pelgrims zongen tijdens de rondgang ging volgens mijn herinnering als volgt:

"Vierge de la Salette,

Tous nos coeurs sont à vous.

En ce saint jour de fête

Du ciel bénissez nous"

Dat konden wij met wat drank in het lijf ook uit volle borst meegalmen. Achteraf gezien was dit bouwkamp wel een leuke ervaring, maar minder idealistisch en gedreven dan wat gold voor onze voorgangers. Voor mijzelf speelde als bijzonderheid mee dat dit de eerste vakantie was zonder ouders. In de tijd gezien is zo'n uitstapje met school en met een leraar erbij een soort overgangsritueel op weg naar de eigen vakanties en het eigen leven. Dat blijft.


deelnemers: Clemens Buur Henk de Graaff Gerard Hazelzet Nol Jacobs Sjef Lemlijn Joep Maeijer Hennie Nelissen Sjef Peeters Paul Rieu Frans Straathof En als moderator/coach: Kees van Holk (leraar scheikunde; decaan)


Sjef Peeters (54), februari 2004


 

 


Verslag van het kamp in Tee-eL - pagina 1


Verslag van het kamp in Tee-eL - pagina 2


Verslag van het kamp in Tee-eL - pagina 3



folder



folder



folder



folder


ansichtkaart



ansichtkaart

v.l.n.r.: Gerard Hazelzet (ik dus), Sjef Peeters, Sjef Lemlijn, Paul Rieu,Joep Mayers. De meisjes erbij zijn van het groepje dat keukendienst deed in La Salette volgens Sjef`s verhaaltje, maar ik heb daar wat andere gedachten over. Zowat iedereen is doodziek geworden tijdens dit kamp door voedselvergiftiging - we hebben Henk de Graaf nog achter moeten laten - en dat kun je onze vriendinnetjes daar niet in de schoentjes schuiven toch al is het nog zo lang geleden.



Sjef Peeters op het terras